Netwerkhoudingen: schoenneuzen

Als je naar een netwerkbijeenkomst gaat, wil je graag nieuwe mensen leren kennen. Je komt tenslotte voor het uitbreiden van je netwerk. Je wilt graag praten met mensen die open staan voor jou. Hoe kun je dat zien? Een simpele observatie: kijk naar de neuzen van hun schoenen.
Uitwisselen
Als mensen bekenden tegen komen bij netwerkbijeenkomsten, willen ze graag hun ervaringen uitwisselen.
Dus Peter komt Paul tegen: “Hé, Paul. Leuk dat ik je tref. Tijdje geleden dat we elkaar zagen. Hoe gaat het nu met jou en je onderneming?” Paul steekt van wal en onderzoek heeft uitgewezen dat daar gemiddeld 3,5 minuut voor nodig is. Als hij zijn verhaal gedaan heeft, zegt hij uiteraard: “en jij, Peter, hoe gaat het met jou?” En dan doet Peter zijn verhaal. Dat duurt ook zo’n 3,5 minuut.
Gesloten netwerkhouding
Zo’n gesprek vindt meestal plaats in een gesloten formatie. Dat kun je zien aan hun schoenen. De neuzen van hun schoenen wijzen namelijk naar elkaar. De gesprekspartners staan recht tegenover elkaar. Het gebeurt ook met meer dan 2 mensen, waarbij ze ook gesloten staan. Dit kun je echt zien aan de houding. Wat heb jij daaraan als netwerker? Als mensen in een gesloten houding staan, hebben ze (nog) geen ruimte voor jou. Als je er op dat moment bij zou gaan staan, zul je je ongemakkelijk voelen. Ze zullen je niet verwelkomen, want ze zijn (nog) niet aan jou toe. Ga er dan niet heen, maar sluit je aan bij anderen die wel open staan.
Open draaien
Gelukkig blijven mensen niet lang in een gesloten houding staan. Tweetallen die ieder hun verhaal hebben gedaan, gaan vanzelf naar een open houding. Dat zie je doordat (na gemiddeld 7 minuten) één van hen, één van de voeten naar buiten draait. Het lichaam draait uiteraard mee en er is ruimte voor een nieuwe gesprekspartner. Dan kun jij er gerust op af stappen. Ze zijn aan jou toe. Nog een ander teken dat het gesloten gesprek bijna afgelopen is: één van de gesprekspartners begint rond te kijken.
Hoe doe jij dat? In hoeverre observeer jij of mensen open staan voor een nieuwe kennismaking? Deel het hieronder in een reactie.
Tweet


6 Reacties op “Netwerkhoudingen: schoenneuzen”
Door Koos op 12 maart 2012 om 22:39
Ik moet bekennen dat ik ook wel eens naar schoenneuzen kijk maar dan om te zien of ze er netjes uit zien of kaal en onverzorgd.
Bij onverzorgd ben ik op mijn hoede of er meer signalen zijn die wijzen op nonchalance. Dat hoeft niet zo te zijn. Maar als er meer signalen zijn (onverzorgde kleding, handen, kale tas, etc. ) begin ik me af te vragen of ik wel kennis wil maken?
Overigens een goed verzorgt uiterlijk en alles wat daarbij hoort (mag best casual zijn) is ook geen garantie voor goede interpersoonlijke manieren.
En dat allemaal aan de hand van schoenneuzen
Door Saskia op 13 maart 2012 om 09:16
Ik ben inderdaad altijd heel bewust van gesloten en open tweetallen en drietallen. Dan kijk ik eigenlijk nooit naar de schoenen, maar naar de schouderlijn… Als een groepje open staat, kun je daar gemakkelijk bij gaan staan, en dat doe ik dan ook!
Ik zal van nu af aan eens gaan letten op die schoenneuzen!
Door pieter op 13 maart 2012 om 11:42
Leuk om over te lezen. Ik zal er voortaan meer op letten. Ik ben ook benieuwd of het overeen gaat komen met mijn algemene gevoel over of ik welkom ben in een gesprek
Door Els op 13 maart 2012 om 12:55
Laatst zo’n situatie meegemaakt. Inderdaad zeer gesloten formatie, (nog)geen plaats voor mij. Niet op schoenneuzen gelet, wel voel je met heel je wezen dat je er nu niet ‘bij’ kunt. Fijn te weten dat dat na ca. 7 minuten weer anders is, ik zal er op letten. Dank.
Door Corinne op 13 maart 2012 om 20:07
Heel herkenbaar! Inderdaad merk je aan de mensen die in gesprek zijn of een derde gesprekspartner welkom is. Ik kijk nooit naar de schoenneuzen, zal dat vanaf nu wel gaan doen trouwens. Ik let meer op de schouderlijn en of de ogen wegdraaien. Dan is het juiste moment gekomen om in te stappen en deel te nemen in de gesprekken.
Door Margje op 29 maart 2012 om 13:29
Dit heb ik geleerd van jou tijdens jouw training en ik vond het een heel mooi concept.
Wat ik heb ervaren hierdoor is de respect die je toont naar de ander toe. Helaas werd ik een keer “gestoord” tijdens dat we met onze schoenneuzen in een gesloten gesprek zaten. Dit gaf mij een gevoel van weerstand naar diegene die dit niet in de gaten had.
Nu zal ik niet zomaar een gesprek met diegene aangaan omdat de weerstand al gecreëerd is. Het is nu aan mij om dit weer optelossen zodat deze weerstand niet elke keer weer terug zal komen. Ik was een beetje overdonderd dat er zo maar iemand tussen kwam en heb hierbij weer een lesje geleerd. De volgende keer zal ik gewoon zeggen dat we even in een gesprek zijn en dat hij/zij later even terug komt.